Sab Devon Se Pahle Ganesh Bhajan(Ganesh bhajan.63)

https://youtu.be/GmBMmrvGjdI

Om Gan Ganpataye Namo Namah By Hemant Chauhan (Ganesh bhajan.62)j

Om Gan Ganpataye Namo Namah By Hemant Chauhan [Full Song] I Jai Jai Dev Ganesh(Ganesh bhajan.62)

 

 https://youtu.be/pR0zINRgNHc

 

Aana Aana Phir se - Ganesh Visarjan Song (Ganesh bhajan.61)

 https://youtu.be/FTaxIH3YhQ0

 

Ganpati Visarjan Song - Ek, Don,Teen,Chaar....(Ganesh bhajan.60)

https://youtu.be/yxIOTMsu6ZA

Dayastakam(Venkateswar stotra.57)

https://youtu.be/bEZlEoZPJmo

॥ दयाशतकम् ॥

श्रीमान्वेङ्कटनाथार्यः कवितार्किककेसरी ।
वेदान्ताचार्यवर्यो मे सन्निधत्तां सदा हृदि ॥

            श्रीः ।
प्रपद्ये तं गिरिं प्रायः श्रीनिवासानुकम्पया ।
इक्षुसारस्रवन्त्येव यन्मूर्त्या शर्करायितम् ॥ १॥

विगाहे तीर्थबहुलां शीतलां गुरुसन्ततिम् ।
श्रीनिवासदयाम्भोधिपरीवाहपरम्पराम् ॥ २॥

कृतिनः कमलावासकारुण्यैकान्तिनो भजे ।
धत्ते यत्सूक्तिरूपेण त्रिवेदी सर्वयोग्यताम् ॥ ३॥

पराशरमुखान्वन्दे भगीरथनये स्थितान् ।
कमलाकान्तकारुण्यगङ्गाप्लावितमद्विधान् ॥ ४॥

अशेषविघ्नशमनमनीकेश्वरमाश्रये ।
श्रीमतः करुणाम्भोधौ शिक्षास्रोत इवोत्थितम् ॥ ५॥

समस्तजननीं वन्दे चैतन्यस्तन्यदायिनीम् ।
श्रेयसीं श्रीनिवासस्य करुणामिव रूपिणीम् ॥ ६॥

वन्दे वृषगिरीशस्य महिषीं विश्वधारिणीम् ।
तत्कृपाप्रतिघातानां क्षमया वारणं यया ॥ ७॥

निशामयतु मां नीला यद्भोगपटलैर्ध्रुवम् ।
भावितं श्रीनिवासस्य भक्तदोषेष्वदर्शनम् ॥ ८॥

कमप्यनवधिं वन्दे करुणावरुणालयम् ।
वृषशैलतटस्थानां स्वयं व्यक्तिमुपागतम् ॥ ९॥

अकिञ्चननिधिं सूतिमपवर्गत्रिवर्गयोः ।
अञ्जनाद्रीश्वरदयामभिष्टौमि निरञ्जनाम् ॥ १०॥

अनुचरशक्त्यादिगुणामग्रेसरबोधविरचितालोकाम् ।
स्वाधीनवृषगिरीशां स्वयं प्रभूतां प्रमाणयामि दयाम् ॥ ११॥

अपि निखिललोकसुचरितमुष्टिन्धयदुरितमूर्च्छनाजुष्टम् ।
सञ्जीवयतु दये मामञ्जनगिरिनाथरञ्जनी भवती ॥ १२॥

भगवति दये भवत्या वृषगिरिनाथे समाप्लुते तुङ्गे ।
अप्रतिघमज्जनानां हस्तालम्बो मदागसां मृग्यः ॥ १३॥

कृपणजनकल्पलतिकां कृतापराधस्य निष्क्रियामाद्याम् ।
वृषगिरिनाथदये त्वां विदन्ति संसारतारिणीं विबुधाः ॥ १४॥

वृषगिरिगृहमेधिगुणा बोधबलैश्वर्यवीर्यशक्तिमुखाः ।
दोषा भवेयुरेते यदि नाम दये त्वया विनाभूताः ॥ १५॥

आसृष्टि सन्ततानामपराधानां निरोधिनीं जगतः ।
पद्मासहायकरुणे प्रतिसञ्चरकेलिमाचरसि ॥ १६॥

अचिदविशिष्टान्प्रलये जन्तूनवलोक्य जातनिर्वेदा ।
करणकलेवरयोगं वितरसि वृषशैलनाथकरुणे त्वम् ॥ १७॥

अनुगुणदशार्पितेन श्रीधरकरुणे समाहितस्नेहा ।
शमयसि तमः प्रजानां शास्त्रमयेन स्थिरप्रदीपेन ॥ १८॥

रुढा वृषाचलपतेः पादे मुखकान्तिपत्रलच्छाया ।
करुणे सुखयसि विनतान्कटाक्षविटपैः करापचेयफलैः ॥ १९॥

नयने वृषाचलेन्दोस्तारामैत्रीं दधानया करुणे ।
दृष्टस्त्वयैव जनिमानपवर्गमकृष्टपच्यमनुभवति ॥ २०॥

समयोपनतैस्तव प्रवाहैरनुकम्पे कृतसम्प्लवा धरित्री ।
शरणागतसस्यमालिनीयं वृषशैलेशकृषीवलं धिनोति ॥ २१॥

कलशोदधिसम्पदो भवत्याः करुणे सन्मतिमन्थसंस्कृतायाः ।
अमृतांशमवैमि दिव्यदेहं मृतसञ्जीवनमञ्जनाचलेन्दोः ॥ २२॥

जलधेरिव शीतता दये त्वं वृषशैलाधिपतेस्स्वभावभूता ।
प्रलयारभटीनटीं तदीक्षां प्रसभं ग्राहयसि प्रसत्तिलास्यम् ॥ २३॥

प्रणतप्रतिकूलमूलघाती प्रतिघः कोऽपि वृषाचलेश्वरस्य ।
कलमे यवसापचायनीत्या करुणे किङ्करतां तवोपयाति ॥ २४॥

अबहिष्कृतनिग्रहान्विदन्तः कमलाकान्तगुणान्स्वतन्त्रतादीन् ।
अविकल्पमनुग्रहं दुहानां भवतीमेव दये भजन्ति सन्तः ॥ २५॥

कमलानिलयस्त्वया दयालुः करुणे निष्करुणा निरूपणे त्वम् ।
अत एव हि तावकाश्रितानां दुरितानां भवति त्वदेव भीतिः ॥ २६॥

अतिलङ्घितशासनेष्वभीक्ष्णं वृषशैलाधिपतिर्विजृम्भितोष्मा ।
पुनरेव दये क्षमानिदानैर्भवतीमाद्रियते भवत्यधीनैः ॥ २७॥

करुणे दुरितेषु मामकेषु प्रतिकारान्तरदुर्जयेषु खिन्नः ।
कवचायितया त्वयैव शार्ङ्गी विजयस्थानमुपाश्रितो वृषाद्रिम् ॥ २८॥

मयि तिष्ठति दुष्कृतां प्रधाने मितदोषानितरान्विचिन्वती त्वम् ।
अपराधगणैरपूर्णकुक्षिः कमलाकान्तदये कथं भवित्री ॥ २९॥

अहमस्म्यपराधचक्रवर्ती करुणे त्वं च गुणेषु सार्वभौमी ।
विदुषी स्थितिमीदृशीं स्वयं मां वृषशैलेश्वरपादसात्कुरु त्वम् ॥ ३०॥

अशिथिलकरणेऽस्मिन्नक्षतश्वासवृत्तौ
    वपुषि गमनयोग्ये वासमासादयेयम् ।
वृषगिरिकटकेषु व्यञ्जयत्सु प्रतीतै-
    र्मधुमथनदये त्वां वारिधाराविशेषैः ॥ ३१॥

अविदितनिजयोगक्षेममात्मानभिज्ञं
    गुणलवरहितं मां गोप्तुकामा दये त्वम् ।
परवति चतुरैस्ते विभ्रमैः श्रीनिवासे
    बहुमतिमनपायां विन्दसि श्रीधरण्योः ॥ ३२॥

फलवितरणदक्षं पक्षपातानभिज्ञं
    प्रगुणमनुविधेयं प्राप्य पद्मासहायम् ।
महति गुणसमाजे मानपूर्वं दये त्वं
    प्रतिवदसि यथार्हं पाप्मनां मामकानाम् ॥ ३३॥

अनुभवितुमघौघं नालमागामिकालः
    प्रशमयितुमशेषं निष्क्रियाभिर्न शक्यम् ।
स्वयमिति हि दये त्वं स्वीकृतश्रीनिवासा
    शिथिलितभवभीतिः श्रेयसे जायसे नः ॥ ३४॥

अवतरणविशेषैरात्मलीलापदेशै-
रवमतिमनुकम्पे मन्दचित्तेषु विन्दन् ।
वृषभशिखरिनाथस्त्वन्निदेशेन नूनं
    भजति शरणभाजां भाविनो जन्मभेदान् ॥ ३५॥

परहितमनुकम्पे भावयन्त्यां भवत्यां
    स्थिरमनुपधि हार्दं श्रीनिवासो दधानः ।
ललितरुचिषु लक्ष्मीभूमिनीलासु नूनं
    प्रथयति बहुमानं त्वत्प्रतिच्छन्दबुद्ध्या ॥ ३६॥

वृषगिरिसविधेषु व्याजतो वासभाजां
    दुरितकलुषितानां दूयमाना दये त्वम् ।
करणविलयकाले कान्दिशीकस्मृतीनां
    स्मरयसि बहुलीलं माधवं सावधाना ॥ ३७॥

दिशि दिशि गतिविद्भिर्देशिकैर्नीयमाना
    स्थिरतरमनुकम्पे स्त्यानलग्रा गुणैस्त्वम् ।
परिगतवृषशैलं पारमारोपयन्ती
    भवजलधिगतानां पोतपात्री भवित्री ॥ ३८॥

परिमितफलसङ्गात्प्राणिनः किम्पचाना
    निगमविपणिमध्ये नित्यमुक्तानुषक्तम् ।
प्रसदनमनुकम्पे प्राप्तवत्या भवत्या
    वृषगिरिहरिनीलं व्यञ्जितं निर्विशन्ति ॥ ३९॥

त्वयि बहुमतिहीनः श्रीनिवासानुकम्पे
    जगति गतिमिहान्यां देवि संमन्यते यः ।
स खलु विबुधसिन्धौ सन्निकर्षे वहन्त्यां
    शमयति मृगतृष्णावीचिकाभिः पिपासाम् ॥ ४०॥

आज्ञां ख्यातिं धनमनुचरानाधिराज्यादिकं वा
    काले दृष्ट्वा कमलवसतेरप्यकिञ्चित्कराणि ।
पद्माकान्तं प्रणिहितवतीं पालनेऽनन्यसाध्ये
    साराभिज्ञा जगति कृतिनस्संश्रयन्ते दये त्वाम् ॥ ४१॥

प्राजापत्यप्रभृतिविभवं प्रेक्ष्य पर्यायदुःखं
    जन्माकाङ्क्षन्वृषगिरिवने जग्मुषां तस्थुषां वा ।
आशासानाः कतिचन विभोस्त्वत्परिष्वङ्गधन्यै-
    रङ्गीकारं क्षणमपि दये हार्दतुङ्गैरपाङ्गैः ॥ ४२॥

नाभीपद्मस्फुरणसुभगा नव्यनीलोत्पलाभा
    क्रीडाशैलं कमपि करुणे वृण्वती वेङ्कटाख्यम् ।
शीता नित्यं प्रसदनवती श्रद्धधानावगाह्या
    दिव्या काचिज्जयति महती दीर्घिका तावकीना ॥ ४३॥

यस्मिन्दृष्टे तदितरसुखैर्गम्यते गोष्पदत्वं
    सत्यं ज्ञानं त्रिभिरवधिभिर्मुक्तमानन्दसिन्धुम् ।
त्वत्स्वीकारात्तमिह कृतिनस्सूरिवृन्दानुभाव्यं
    नित्यापूर्वं निधिमिव दये निर्विशन्त्यञ्जनाद्रौ ॥ ४४॥

सारं लब्ध्वा कमपि महतः श्रीनिवासाम्बुराशेः
    काले काले घनरसवती कालिकेवानुकम्पे ।
व्यक्तोन्मेषा मृगपतिगिरौ विश्वमाप्याययन्ती
    शीलोपज्ञं क्षरति भवती शीतलं सद्गुणौघम् ॥ ४५॥

भीमे नित्यं भवजलनिधौ मज्जतां मानवाना-
मालम्बार्थं वृषगिरिपतिस्त्वन्निदेशात्प्रयुंक्ते ।
प्रज्ञासारं प्रकृतिमहता मूलभागेन जुष्टं
    शाखाभेदैस्सुभगमनघं शाश्वतं शास्त्रपाणिम् ॥ ४६॥

विद्वत्सेवाकतकनिकषैर्वीतपङ्काशयानां
    पद्माकान्तः प्रणयति दये दर्पणं ते स्वशास्त्रम् ।
लीलादक्षां त्वदनवसरे लालयन्विप्रलिप्सां
    मायाशास्त्राण्यपि शमयितुं त्वत्प्रपन्नप्रतीपान् ॥ ४७॥

दैवात्प्राप्ते वृषगिरितटं देहिनि त्वन्निदानात्
    स्वामिन्पाहीत्यवशवचने विन्दति स्वापमन्त्यम् ।
देवः श्रीमान् दिशति करुणे दृष्टिमिच्छंस्त्वदीया-
    मुद्घातेन श्रुतिपरिषदामुत्तरेणाभिमुख्यम् ॥ ४८॥

श्रेयःसूतिं सकृदपि दये सम्मतां यस्सखीं ते
    शीतोदारामलभत जनः श्रीनिवासस्य दृष्टिम् ।
देवादीनामयमनृणतां देहवत्त्वेऽपि विन्दन्
    बन्धान्मुक्तो बलिभिरनघैः पूर्यते तत्प्रयुक्तैः ॥ ४९॥

दिव्यापाङ्गं दिशसि करुणे येषु सद्देशिकात्मा
    क्षिप्रं प्राप्ता वृषगिरिपतिं क्षत्रबन्ध्वादयस्ते ।
विश्वाचार्या विधिशिवमुखास्स्वाधिकारोपरुद्धा
    मन्ये माता जड इव सुते वत्सला मादृशे त्वम् ॥ ५०॥

अतिकृपणोऽपि जन्तुरधिगम्य दये भवती-
    मशिथिलधर्मसेतुपदवीं रुचिरामचिरात् ।
अमितमहोर्मिजालमतिलङ्घ्य भवाम्बुनिधिं
    भवति वृषाचलेशपदपत्तननित्यधनी ॥ ५१॥

अभिमुखभावसम्पदभिसम्भविनां भविनां
    क्वचिदुपलक्षिता क्वचिदभङ्गुरगूढगतिः ।
विमलरसावहा वृषगिरीशदये भवती
    सपदि सरस्वतीव शमयत्यघमप्रतिघम् ॥ ५२॥

अपि करुणे जनस्य तरुणेन्दुविभूषणता-
    मपि कमलासनत्वमपि धाम वृषाद्रिपतेः ।
तरतमतावशेन तनुते ननु ते विततिः
    परहितवर्ष्मणा परिपचेलिमकेलिमती ॥ ५३॥

धृतभुवना दये त्रिविधगत्यनुकूलतरा
    वृषगिरिनाथपादपरिरम्भवती भवती ।
अविदितवैभवाऽपि सुरसिन्धुरिवातनुते
    सकृदवगाहमानमपतापमपापमपि ॥ ५४॥

निगमसमाश्रिता निखिललोकसमृद्धिकरी
    भजदघकूलमुद्रुजगतिः परितप्तहिता ।
प्रकटितहंसमत्स्यकमठाद्यवतारशता
    विबुधसरिच्छ्रियं वृषगिरीशदये वहसि ॥ ५५॥

जगति मितम्पचा त्वदितरा तु दये तरला
    फलनियमोज्झिता भवति सन्तपनाय पुनः ।
त्वमिह निरङ्कुशप्रशकनादिविभूतिमती
    वितरसि देहिनां निरवधिं वृषशैलनिधिम् ॥ ५६॥

सकरुणलौकिकप्रभुपरिग्रहनिग्रहयो-
    र्नियतिमुपाधिचक्रपरिवृत्तिपरम्परया ।
वृषभमहीधरेशकरुणे वितरङ्गयतां
    श्रुतिमितसम्पदि त्वयि कथं भविता विशयः ॥ ५७॥

वृषगिरिकृष्णमेघजनितां जनितापहरां
    त्वदभिमतिं सुवृत्तिमुपजीव्य निवृत्ततृषः ।
बहुषु जलाशयेषु बहुमानमपोह्य दये
    न जहति सत्पथं जगति चातकवत्कृतिनः ॥ ५८॥

त्वदुदयतूलिकाभिरमुना वृषशैलजुषा
    स्थिरचरशिल्पिनैव परिकल्पितचित्रधियः ।
यतिपतियामुनप्रभृतयः प्रथयन्ति दये
    जगति हितं न नस्त्वयि भरन्यसनादधिकम् ॥ ५९॥

मृदुहृदये दये मृदितकामहिते महिते
    धृतविबुधे बुधेषु विततात्मधुरे मधुरे ।
वृषगिरिसार्वभौमदयिते मयि ते महतीं
    भवुकनिधे निधेहि भवमूलहरां लहरीम् ॥ ६०॥

अकूपारैरेकोदकसमयवैतण्डिकजवै-
    रनिर्वाप्यां क्षिप्रं क्षपयितुमविद्याख्यबडवाम् ।
कृपे त्वं तत्तादृक्प्रथिमवृषपृथ्वीधरपति-
    स्वरूपद्वैगुण्यद्विगुणनिजबिन्दुः प्रवहसि ॥ ६१॥

विवित्सावेतालीविगमपरिशुद्धेऽपि हृदये
    पटुप्रत्याहारप्रभृतिपुटपाकप्रचकिताः ।
नमन्तस्त्वां नारायणशिखरिकूटस्थकरुणे
    निरुद्धत्वद्दोहा नृपतिसुतनीतिं न जहति ॥ ६२॥

अनन्याधीनस्सन्भवति परतन्त्रः प्रणमतां
    कृपे सर्वद्रष्टा न गणयति तेषामपकृतिम् ।
पतिस्त्वत्पारार्थ्यं प्रथयति वृषक्ष्माधरपति-
    र्व्यवस्थां वैयात्यादिति विघटयन्ती विहरसि ॥ ६३॥

अपां पत्युश्शत्रूनसहनमुनेर्धर्मनिगलं
    कृपे काकस्यैकं हितमिति हिनस्ति स्म नयनम् ।
विलीनस्वातन्त्र्यो वृषगिरिपतिस्त्वद्विहृतिभि-
    र्दिशत्येवं देवो जनितसुगतिं दण्डनगतिम् ॥ ६४॥

निषादानां नेता कपिकुलपतिः कापि शबरी
    कुचेलः कुब्जा सा व्रजयुवतयो माल्यकृदिति ।
अमीषां निम्नत्वं वृषगिरिपतेरुन्नतिमपि
    प्रभूतैः स्रोतोभिः प्रसभमनुकम्पे समयसि ॥ ६५॥

त्वया दृष्टस्तुष्टिं भजति परमेष्ठी निजपदे
    वहन्मूर्तिरष्टौ विहरति मृडानीपरिवृढः ।
बिभर्ति स्वाराज्यं वृषशिखरिश्रृङ्गारिकरुणे
    शुनासीरो देवासुरसमरनासीरसुभटः ॥ ६६॥

दये दुग्धोदन्वद्व्यतियुतसुधासिन्धुनयत-
    स्त्वदाश्लेषान्नित्यं जनितमृतसंजीवनदशाः ।
स्वदन्ते दान्तेभ्यः श्रुतिवदनकर्पूरगुलिका
    विषुण्वन्तश्चित्तं वृषशिखरिविश्वम्भरगुणाः ॥ ६७॥

जगज्जन्मस्थेमप्रलयरचनाकेलिरसिको
    विमुक्त्येकद्वारं विघटितकवाटं प्रणयिनाम् ।
इति त्वय्यायत्तं द्वितयमुपधीकृत्य करुणे
    विशुद्धानां वाचां वृषशिखरिनाथः स्तुतिपदम् ॥ ६८॥

कलिक्षोभोन्मीलत्क्षितिकलुषकूलङ्कषजवै-
    रनुच्छेदै रेतैरवटतटवैषम्यरहितैः ।
प्रवाहैस्ते पद्मासहचरपरिष्कारिणि कृपे
    विकल्पन्तेऽनल्पा वृषशिखरिणो निर्झरगुणाः ॥ ६९॥ विकल्प्यन्ते
खिलं चेतोवृत्तेः किमिदमिति विस्मेरभुवनं
    कृपे सिंहक्ष्माभृत्कृतमुखचमत्कारकरणम् ।
भरन्यासच्छन्नप्रबलवृजिनप्राभृतभृतां
    प्रतिप्रस्थानं ते श्रुतिनगरशृङ्गाटकजुषः ॥ ७०॥

त्रिविधचिदचित्सत्तास्थेमप्रवृत्तिनियामिका
    वृषगिरिविभोरिच्छा सा त्वं परैरपराहता ।
कृपणभरभृत्किङ्कुर्वाणप्रभूतगुणान्तरा
    वहसि करुणे वैचक्षण्यं मदीक्षणसाहसे ॥ ७१॥

वृषगिरिपतेर्हृद्या विश्वावतारसहायिनी
    क्षपितनिखिलावद्या देवि क्षमादिनिषेविता ।
भुवनजननी पुंसां भोगापवर्गविधायिनी
    वितमसि पदे व्यक्तिं नित्यां बिभर्षि दये स्वयम् ॥ ७२॥

स्वयमुदयिनस्सिद्धाद्याविष्कृताश्च शुभालया
    विविधविभवव्यूहावासाः परं च पदं विभोः ।
वृषगिरिमुखेष्वेतेष्विच्छावधि प्रतिलब्धये
    दृढविनिहिता निश्रेणिस्त्वं दये निजपर्वभिः ॥ ७३॥

हितमिति जगद्दृष्ट्या कॢप्तैरकॢप्तफलान्तरै-
    रमतिविहितैरन्यैर्धर्मायितैश्च यदृच्छया ।
परिणतबहुच्छद्मा पद्मासहायदये स्वयं
    प्रदिशसि निजाभिप्रेतं नः प्रशाम्यदपत्रपा ॥ ७४॥

अतिविधिशिवैरैश्वर्यात्मानुभूतिरसैर्जनान्-
    अहृदयमिहोपच्छन्द्यैषामसङ्गदशार्थिनी ।
तृषितजनतातीर्थस्नानक्रमक्षपितैनसां
    वितरसि दये वीतातङ्का वृषाद्रिपतेः पदम् ॥ ७५॥

वृषगिरिसुधासिन्धौ जन्तुर्दये निहितस्त्वया
    भवभयपरीतापच्छित्त्यै भजन्नघमर्षणम् ।
मुषितकलुषो मुक्तेरग्रेसरैरभिपूर्यते
    स्वयमुपनतैस्स्वात्मानन्दप्रभृत्यनुबन्धिभिः ॥ ७६॥

अनितरजुषामन्तर्मूलेऽप्यपायपरिप्लवे
    कृतविदनघा विच्छिद्यैषां कृपे यमवश्यताम् ।
प्रपदनफलप्रत्यादेशप्रसङ्गविवर्जितं
    प्रतिविधिमुपाधत्से सार्धं वृषाद्रिहितैषिणा ॥ ७७॥

क्षणविलयिनां शास्त्रार्थानां फलाय निवेशिते
    पितृसुरगणे निर्वेशात्प्रागपि प्रलयं गते । सुरपितृगणे
अधिगतवृषक्ष्माभृन्नाथामकालवशंवदां
    प्रतिभुवमिह व्याचख्युस्त्वां कृपे निरुपप्लवाम् ॥ ७८॥

त्वदुपसदनादद्य श्वो वा महाप्रलयेऽपि वा
    वितरति निजं पादाम्भोजं वृषाचलशेखरः ।
तदिह करुणे तत्तत्क्रीडातरङ्गपरम्परा-
    तरतमतया जुष्टायास्ते दुरत्ययतां विदुः ॥ ७९॥

प्रणिहितधियां त्वत्सम्पृक्ते वृषाद्रिशिखामणौ
    प्रसृमरसुधाधाराकारा प्रसीदति भावना ।
दृढमिति दये दत्तास्वादं विमुक्तिवलाहकं
    निभृतगरुतो निध्यायन्ति स्थिराशयचातकाः ॥ ८०॥

कृपे विगतवेलया कृतसमग्रपोषैस्त्वया
    कलिज्वलनदुर्गते जगति कालमेघायितम् ।
वृषक्षितिधरादिषु स्थितिपदेषु सानुप्लवै-
    र्वृषाद्रिपतिविग्रहैर्व्यपगताखिलावग्रहैः ॥ ८१॥

प्रसूय विविधं जगत्तदभिवृद्धये त्वं दये
    समीक्षणविचिन्तनप्रभृतिभिस्स्वयं तादृशैः ।
विचित्रगुणचित्रितां विविधदोषवैदेशिकीं
    वृषाचलपतेस्तनुं विशसि मत्स्यकूर्मादिकाम् ॥ ८२॥

युगान्तसमयोचितं भजति योगनिद्रारसं
    वृषक्षितिभृदीश्वरे विहरणक्रमाज्जाग्रति ।
उदीर्णचतुरर्णवीकदनवेदिनीं मेदिनीं
    समुद्धृतवती दये त्वदभिजुष्टया दंष्ट्रया ॥ ८३॥

सटापटलभीषणे सरभसाट्टहासोद्भटे
    स्फुरत्कुधि परिस्फुटद्भ्रुकुटिकेऽपि वक्त्रे कृते ।
दये वृषगिरीशितुर्दनुजडिम्भदत्तस्तना
    सरोजसदृशा दृशा समुदिताकृतिर्दृश्यसे ॥ ८४॥

प्रसक्तमधुना विधिप्रणिहितैः सपर्योदकैः
    समस्तदुरितच्छिदा निगमगन्धिना त्वं दये ।
अशेषमविशेषतस्त्रिजगदञ्जनाद्रीशितु-
    श्चराचरमचीकरश्चरणपङ्कजेनाङ्कितम् ॥ ८५॥

परश्वधतपोधनप्रथनसत्क्रतूपाकृत-
    क्षितीश्वरपशुक्षरत्क्षतजकुङ्कुमस्थासकैः ।
वृषाचलदयालुना ननु विहर्तुमालिप्यथाः
    निधाय हृदये दये निहतरक्षितानां हितम् ॥ ८६॥

कृपे कृतजगद्धिते कृपणजन्तुचिन्तामणे
    रमासहचरं क्षितौ रघुधुरीणयन्त्या त्वया ।
व्यभज्यत सरित्पतिस्सकृदवेक्षणात्तत्क्षणात्-
    प्रकृष्टबहुपातकप्रशमहेतुना सेतुना ॥ ८७॥

कृपे परवतस्त्वया वृषगिरीशितुः क्रीडितं
    जगद्धितमशेषतस्तदिदमित्थमर्थाप्यते ।
मदच्छलपरिच्युतप्रणतदुष्कृतप्रेक्षितै-
    र्हतप्रबलदानवैर्हलधरस्य हेलाशतैः ॥ ८८॥

प्रभूतविबुधद्विषद्भरणखिन्नविश्वम्भरा-
    भरापनयनच्छलात्त्वमवतार्य लक्ष्मीधरम् ।
निराकृतवती दये निगमसौधदीपश्रिया
    विपश्चिदविगीतया जगति गीतयाऽन्धं तमः ॥ ८९॥

वृषाद्रिहयसादिनः प्रबलदोर्मरुत्प्रेङ्खित-
    स्त्विषा स्फुटतटिद्गुणस्त्वदवसेकसंस्कारवान् ।
करिष्यति दये कलिप्रबलघर्मनिर्मूलनः
    पुनः कृतयुगाङ्कुरं भुवि कृपाणधाराधरः ॥ ९०॥

विश्वोपकारमिति नाम सदा दुहाना-
    मद्यापि देवि भवतीमवधीरयन्तम् ।
नाथे निवेशय वृषाद्रिपतौ दये त्वं var  पतेर्दये
    न्यस्तस्वरक्षणभरं त्वयि मां त्वयैव ॥ ९१॥

नैसर्गिकेण तरसा करुणे नियुक्ता
    निम्नेतरेऽपि मयि ते विततिर्यदि स्यात् ।
विस्मापयेद्वृषगिरीश्वरमप्यवार्या
    वेलातिलङ्घनदशेव महाम्बुराशेः ॥ ९२॥

विज्ञातशासनगतिर्विपरीतवृत्त्या
    वृत्रादिभिः परिचितां पदवीं भजामि ।
एवं विधे वृषगिरीशदये मयि त्वं
    दीने विभोश्शमय दण्डधरत्वलीलाम् ॥ ९३॥

मासाहसोक्तिघनकञ्चुकवञ्चितान्यः
    पश्यत्सु तेषु विदधाम्यतिसाहसानि ।
पद्मासहायकरुणे न रुणत्सि किं त्वं
    घोरं कुलिङ्गशकुनेरिव चेष्टितं मे ॥ ९४॥

विक्षेपमर्हसि दये विपलायितेऽपि
    व्याजं विभाव्य वृषशैलपतेर्विहारम् ।
स्वाधीनसत्वसरणिस्स्वयमत्र जन्तौ
    द्राघीयसी दृढतरा गुणवागुरा त्वम् ॥ ९५॥

सन्तन्यमानमपराधगणं विचिन्त्य
    त्रस्यामि हन्त भवतीं च विभावयामि ।
अह्नाय मे वृषगिरीशदये जहीमा-
    माशीविषग्रहणकेलिनिभामवस्थाम् ॥ ९६॥

औत्सुक्यपूर्वमुपहृत्य महापराधान्
    मातः प्रसादयितुमिच्छति मे मनस्त्वाम् ।
आलिह्य तान्निरवशेषमलब्धतृप्ति-
    स्ताम्यस्यहो वृषगिरीशधृता दये त्वम् ॥ ९७॥

जह्याद्वृषाचलपतिः प्रतिघेऽपि न त्वां
    घर्मोपतप्त इव शीतलतामुदन्वान् ।
सा मामरुन्तुदभरन्यसनानुवृत्ति-
    स्तद्वीक्षणैः स्पृश दये तव केलिपद्मैः ॥ ९८॥

दृष्टेऽपि दुर्बलधियं दमनेऽपि दृप्तं
    स्नात्वाऽपि धूलिरसिकं भजनेऽपि भीमम् ।
बद्ध्वा गृहाण वृषशैलपतेर्दये मां
    त्वद्वारणं स्वयमनुग्रहशृङ्खलाभिः ॥ ९९॥

नातः परं किमपि मे त्वयि नाथनीयं
    मातर्दये मयि कुरुष्व तथा प्रसादम् ।
बद्धादरो वृषगिरिप्रणयी यथाऽसौ
    मुक्तानुभूतिमिह दास्यति मे मुकुन्दः ॥ १००॥

निस्सीमवैभवजुषां मिषतां गुणानां
    स्तोतुर्दये वृषगिरीशगुणेश्वरीं त्वाम् ।
तैरेव नूनमवशैरभिनन्दितं मे
    सत्यापितं तव बलादकुतोभयत्वम् ॥ १०१॥

अद्यापि तद्वृषगिरीशदये भवत्या-
    मारम्भमात्रमनिदं प्रथमस्तुतीनाम् ।
सन्दर्शितस्वपरनिर्वहणा सहेथा
    मन्दस्य साहसमिदं त्वयि वन्दिनो मे ॥ १०२॥

प्रायो दये त्वदनुभावमहाम्बुराशौ
    प्राचेतसप्रभृतयोऽपि परं तटस्थाः ।
तत्रावतीर्णमतलस्पृशमाप्लुतं मां
    पद्मापतेः प्रहसनोचितमाद्रियेथाः ॥ १०३॥

वेदान्तदेशिकपदे विनिवेश्य बालं
    देवो दयाशतकमेतदवादयन्माम् ।
वैहारिकेण विधिना समये गृहीतं
    वीणाविशेषमिव वेङ्कटशैलनाथः ॥ १०४॥

अनवधिमधिकृत्य श्रीनिवासानुकम्पा-
    मवितथविषयत्वाद्विश्वमव्रीडयन्ती ।
विविधकुशलनीवी वेङ्कटेशप्रसूता
    स्तुतिरियमनवद्या शोभते सत्वभाजाम् ॥ १०५॥

शतकमिदमुदारं सम्यगभ्यस्यमानान्
    वृषगिरिमधिरुह्य व्यक्तमालोकयन्ती ।
अनितरशरणानामाधिराज्येऽभिषिञ्चे-
    च्छमितविमतपक्षा शार्ङ्गधन्वानुकम्पा ॥ १०६॥

विश्वानुग्रहमातरं व्यतिषजत्स्वर्गापवर्गां सुधा-
    सध्रीचीमिति वेङ्कटेश्वरकविर्भक्त्या दयामस्तुत ।
पद्मानामिह यद्विधेयभगवत्सङ्कल्पकल्पद्रुमात् var  पद्यानामिह
    झंझामारुतधूतचूतनयतस्साम्पातिकोऽयं क्रमः ॥ १०७॥

कामं सन्तु मिथः करम्बितगुणावद्यानि पद्यानि नः
    कस्यास्मिञ्छतके सदम्बुकतके दोषश्रुतिं क्षाम्यति ।
निष्प्रत्यूहवृषाद्रिनिर्झरझरत्कारच्छलेनोच्चलन्  var नोञ्चलन्
    दीनालम्बनदिव्यदम्पतिदयाकल्लोलकोलाहलः ॥ १०८॥

॥ इति कवितार्किकसिंहस्य सर्वतन्त्रस्वतन्त्रस्य श्रीमद्वेङ्कटनाथस्य
वेदान्ताचार्यस्य कृतिषु दयाशतकं सम्पूर्णम् ॥

कवितार्किकसिंहाय कल्याणगुणशालिने ।
श्रीमते वेङ्कटेशाय वेदान्तगुरवे नमः ॥

॥ श्रीरस्तु ॥

Onam (Bhadraba puja.6.1)

https://youtu.be/-tDNgiazDeI

Onam 2019 Date, history, significance and celebrations of the Kerala harvest festival

Onam 1st sept to 13th sept on 2019

Ladies dancing during Onam festivities

Onam Timings

There are four main days of Onam. While First Onam or Uthraadam, which is considered as Onam eve and is believed to be the return of King Mahabali to Kerala, will be celebrated on September 10, the most important day of Onam (known as Thiru Onam or Thiruvonam, meaning ‘Sacred Onam Day’) is the second day which will be celebrated on September 11. It is believed that King Mahabali pays a visit to people’s homes on Thiruvonam. On the Third Onam or Avittam, preparations are undertaken for King Mahabali’s departure. This year, it will be observed on September 12. The last day, Chathayam on September 13, would be observed as Sri Narayana Guru Jayanthi and post-Onam celebrations continue for the next couple of days with snake boat races, Pulikkali tiger play, and Kerala Tourism’s Onam Week program.

Onam is a Hindu festival celebrated by the people of Kerala. Onam is Malayali festival which is celebrated by native speakers of Malayalam. Onam day is decided based on Solar Calendar. Onam is celebrated in Chingam month on Malayalam Solar Calendar. Chingam month is known as Simha month in other solar calendars and Avani month in Tamil Calendar. The day when Nakshatra Thiruvonam prevails in month of Chingam is considered for Onam celebrations. Thiruvonam Nakshatra is known as Shravana in other Hindu Calendars.

The festival commemorates the appearance of Vamana avatar of Vishnu and the subsequent home coming of the legendary Emperor Mahabali. Onam celebrates the Asura King Mahabali's annual visit from Patala (the underworld). On Thiruvonam day, Asura King Mahabali is believed to visit every Malayali home and meet his people.

The celebrations of Onam start on Atham day (the day when Atham Nakshatra prevails) and continue for 10 days till Thiruvonam day. Atham Nakshatra is known as Hasta Nakshatra in other Hindu Calendars.

THE $TH ONUM IS ON 27th augut.

Onam is celebrated with much fanfare not only in Kerala but by Malayalis across the world. The 10-day festival concludes with Thiruvonam, which - according to folklore - is said to be the day when the beloved demon king Mahabali visits earth. From a nine-course feast called Onasadya to festivities called Onakalikal, Onam is the most important annual festival for Malayalis.


Onam is the biggest festival for Malayalis, and is celebrated with much fanfare all through Kerala. Observed during the month of Chingam, the first month of the Malayalam solar calendar, Kollavarsham, it is celebrated over 10 days. The festival commences on the day known as Atham and culminates on the 10th day, known as Thiru Onam or Thiruvonam, meaning “Sacred Onam Day”. This year the festivities will begin on Sept 1st and continue till sept 13th, a few customary celebrations continue for two more days with snake boat races, Pulikkali tiger play and other cultural events.

Interestingly, Onam is celebrated to welcome and honour a demon king. According to popular legend, it is said that on Thiruvonam, the spirit of the demon (asura) King Mahabali visits Kerala and the festival is a preparation to welcome him. Despite being a demon, Mahabali was known to be generous and kind, and his reign is regarded as the golden era in Kerala, which is why his ‘return’ is so widely celebrated.

Legend behind the festival

According to Vaishnava mythology, it is said that Mahabali came to power by defeating the gods and taking over the three worlds. Gods were unhappy by his popularity and asked for Lord Vishnu’s help in a battle against the demon king. Vishnu agreed to help but did not want to participate in a battle as Mahabali was his ardent devotee. Instead, to help other gods, he took the form of a poor dwarf Brahmin (his Vamana avatar from the Dasavatara) and visited Mahabali, asking the king to grant him three wishes. Arguing that one must not ask more than what one needs, the Brahmin requested the property right over a piece of land that measures “three paces”, to which Mahabali agreed little knowing that he was dealing with a god.

A view of the ‘Atham’ procession taken out at Thrippunithura in Kochi on Friday. Atham marks the beginning of Onam festival in Kerala.

Soon, the dwarf grew in size and with covered everything Mahabali ruled over in just two steps. For the third step, Mahabali offered his head, which Vishnu agreed to and placed his foot over the king’s head, thus, casting him into the nether world. But impressed by Mahabali’s devotion and good deeds, Vishnu allowed him to return to earth once a year — it is this annual visit that is celebrated with much fanfare as Onam.

To welcome the ‘golden ruler’, people make ‘flower mats’ known as Pookalam (like a flower rangoli) in their courtyards, and also prepare a grand meal called the Onasadya. Celebrations also include traditional dance, music and games that are collectively called Onakalikal. All this is done to show King Mahabali that his people are prosperous and happy.

A nine-course meal called the Onasadya is served on Onam. (Source: Thinkstock Images)

One of the main attractions of the festival is the grand feast known as Onasadya, which is a nine-course meal consisting of 10-13 dishes, including rice, sambar, avial, rasam, payasam (sweet dish). It is served on Thiruonam — the day of the main festivities.

At the Thrikkakara temple in Kochi, dedicated to the Vamana, the celebration begins with a flag hoisting and then continues with dances and performances. The idol of Lord Vamana is dressed and decorated, and then taken on a procession.

Pulikkali is the ‘play of the tigers’ and the performance revolve around the theme of tiger hunting is a big attraction of the Onam

Onam timings and rituals

People begin the day with an early bath, followed by prayers, and then go on to create Pookalams. New clothes are worn, and families gather to enjoy an elaborate vegetarian feast.

According to Drikpanchang.com, Thiruvonam – which is the last and most important day of Onam celebrations – 

• Onam celebration spans over 10 days with numerous festivities. It is observed by most Hindus in its pure traditional form. The first ten days of Onam are the most important which begins with Atham.

  Atham (1 September 2019)

  On the day of Atham, festivities begin at the Vamanamoorthy Thirrikara Temple in Kochi, where a grand procession is held called as Athachamayam. The day marks the preparations of the visit of Mahabali to his Kingdom. This is followed by the laying of Pookalam which is made of only yellow petals. The Pookalam on Atham is known as Athapoo which is made of only one layer that gets added on progressively as each day of Onam passes. Statues of Mahabali and Vamana are placed on the courtyards that are dung-plastered in front of the house.
  

  Chithira (2 September 2019)

  On the second day of Onam, two more layers of orange and creamy yellow flowers are added to the Pookalam. People clean their houses and visit temples on this day.

   3rd sept,2019
  

  The third day of Onam is when people buy new clothes otherwise called as Onakkodi. Women dress up in Kasavi Saree, and men purchase mundu while young girls wear Pattu Pavada. Families go shopping as well as gift each other jewels and clothes. The third layer of flowers is added to the Pookalam as well.
  

  Vishakam (4 September 2019)

  This day is considered as the most auspicious as the Onasadya preparations commence. The woman in the family stock up ingredients from the market. Usually, markets hold their harvest sale during this period making Kerala markets the busiest place. The dishes go up to 26 - 30 in different families. After all, Onasadya is all about filling the plantain leaf with dishes until there's no space left.
  

  Anizham (5 September 2019)

  The Vallamkali or Snake boat races flag-off on the Pamba River and the Pookalam grow bigger.
  

   Thriketa (6 September, 2019)

  Fresh flowers are added to the Pookalam and families visit their ancestral homes and spend some time, exchange gifts etc.
  

  Moolam (7 September 2019)

  Most temples start offering Onasadya on this day. Families prepare a shorter version of the Sadya. The Pulikali and Kaikottukali are performed at various places in Kerala. The state starts getting colourful and busy with celebrations.
  

  Pooradam (8 September 2019)

  The day begins with the ritual of installing clay statues of Mahabali and Vamana commonly called Onathappam in the centre of Pookalam. They are the representation of Mahabali, and fixing these statues symbolises an invitation to Mahabali to visit each house. By now the Pookalam is much bigger and complex.
  

  Uthradam (9 September 2019)

  This is considered as the Onam even when the preparations reach its zenith. The devotees fully prepare themselves to welcome King Mahabali the next day.

  Uthradam/First Onam (10 September, 2019)

  This day is the eve of Onam and considered as the First Onam. It is the most auspicious day to purchase fresh fruits and vegetables. According to traditional beliefs, Mahabali arrives in Kerala on this day. Hence, people clean their houses and do their final Onam shopping.
  

  Thiruvonam Onam 2019 (11 September 2019)

  The main day of Onam festival when people apply rice flour batter on the entrance of their houses as a traditional welcome sign, take a shower and dress up in new clothes and also distribute alms to the poor and needy. This is the day King Mahabali visits each home and blesses every family in Kerala. The Pookalam is completed perfectly, and the families gather to feast on the Onasadya.

   Although Thiruvonam is the main occasion, the following days - Avittom (third onam) and Chatayam (fourth onam) are also considered as days of Onam. Preparations for Mahabali's departure are undertaken, and the Pookalam is cleared. The clay statues of Onathappan is immersed in the river or the sea. Some parts of Kerala still organise the Vallamkali and the Pulikali.

 

 

 

ଶ୍ରୀରାଧା ପାଦ ଦର୍ଶନ SRI RADHA PAADA DARSHANA(Radha bhajan.56)

https://youtu.be/dcVXCA2-R3k